Anderkaffer

gemeend knikken

Gemeend knikken

      Begripvol knikken schept blijkbaar verwarring bij mij. Houd ik niet van. Tenzij ik zelf de begripvolle knikker ben. Knikker…
Van het N-woord een K-woord maken is, denk ik, niet eens een tree hoger, maar gewoon al bovenaan de trap staan qua “uit den boze”. En dat iemand jou dan ook terecht een trap naar beneden mag geven in de agressieve vorm. Misschien moeten we het woord “knikkers” ook maar verbieden. Net als het woord “fiets”. Niet omdat het woord afstamt vanuit het Duits en dat het “een plaatsvervanger van het paard” betekent, maar omdat er sowieso “iets” in staat. En het is een F-woord. …
      Ik reed net op een Felyx. Je kent ze wel, die groene, elektrische knakkers die je voor dertig cent de kilometer van A naar B brengen, maar je moet wel zelf opletten. Wel handig, vind ik. Anderen vinden het stom, maar die letten niet goed op. Enfin. Ik had dus zo’n leentoestel gereserveerd, zoals dat moet, maar deze stond op de hoek bij een scooterwinkel. Nu is dit an sich het probleem niet, althans, voor mij niet, maar blijkbaar dacht deze scooterboer er anders over.
     ‘Kijk!’ Hij tikt een buurman aan. Denk ik. Klanten heeft ‘ie volgens mij niet.
      ‘Jullie maken dus mijn business kapot.’ Dit was wel naar mij.
Ik snap zijn punt wel hoor. Echt. Maar blijkbaar is het voor mij fijner om af en toe een Felyx te huren, dan zo’n kutapparaat bij hem te kopen waarmee ik jaarlijks een x aantal keer op de koffie moet bij hem.
Wat ik eigenlijk probeer te zeggen. Nee, wacht.



     Ik las dus twee weken geleden in de krant dat de Albert Heijn een nieuwe manier van boodschappen doen heeft ontwikkeld. Of toegepast. Ik weet niet wie er eerder was. De- kip-of-het-ei-achtige-perikelen. De Albert Heijn is een test begonnen met een Albert Heijn winkel waarin je niet meer naar een lopende band hoeft of aan de lopende band zelf hoeft te scannen. Het systeem is dat je naar binnen loopt, jij eigenhandig jouw benodigde producten in jouw tas propt en zodra je klaar bent wandel je naar buiten. Het enige wat ter controle is, is jijzelf die jouw eigen bankrekening checkt of het afgeschreven bedrag wel klopt.
Ik vind.
Ik vind dit fijn. Niet normaal fijn zelfs.



      ‘Is toch niet leuk meer?’ Ik kijk de dame in kwestie aan. Ik twijfel. Ik kijk nog eens goed. Ik twijfel nog meer. Het is mijn vrouw namelijk, dus ik moet goed bedenken wat ik ga zeggen. ‘Luister, mongool. Hoe kan jij met jouw
gezonde volle verstand zeggen dat dit niet leuk meer is? Hoe dan?’
Nee, dat zei ik niet. Ik dacht het niet eens. Echt niet. Mijn vrouw is geen mongool. Misschien enkel omdat ze op mij valt.
Maar ik vind het wel gek. We willen toch niet meer in rijen staan? Al weet ik dat er voor mijn vrouw honderden in de rij zouden staan. Miljoenen moet ik zeggen van haar. Ik dwaal af. Wat ik eigenlijk probeer te zeggen. Nee, wacht. Wacht, nog één ding!


 
    Ik zit dus nu een schaakspelletje te bekijken. Twee vrienden in volle glorie aan het
eeuwenoude slagveld hun slag slaan. Koningen zijn het. Zegt de één tegen de ander:
Nee, zo klinkt het net als een mop.
     ‘If you like pina colada’, zingt de persoon die de witte pionnen ergens aan toe zet.
‘Kap nou eens met dat kutlied.’ zegt de zwarte heerser die hem vervolgens schaakmat zet. Wat ik eigenlijk probeer te zeggen, is dat ik “meningen” zo kut kan vinden. Niet zozeer omdat ik mijn eigen mening beter vind, maar omdat het botsen van deze “meningen” altijd zo verdomd veel invloed heeft op mijn eigen bui. Ik weet ook wel dat wij een vrijheid van meningsuiting hebben. Ik weet ook wel dat als iedereen hetzelfde zou denken, de wereld een mieters, saaie bedoeling zal zijn. Ik weet ook dondersgoed dat mijn mening er niet toe doet.
Al is dat mijn mening…
Misschien is het beter als ik mijn mening voor mij ga houden.
      ‘Doe nou eens even normaal!’, roept mijn vrouw vanuit de slaapkamer.
Ik lees dus blijkbaar hardop wat ik schrijf. Misschien moet ik dan maar mijn verhalen eens in gaan spreken in plaats van typen.
      ‘Maak je niet zo druk.’, zegt mijn vrouw. ‘Doe normaal.’
Ik knik begripvol.
      En ik meen het dit keer.
Show More

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.